یکشنبه ۵ مرداد ۱۳۹۳ ه‍.ش.

جهان به کامِ کلمه بازی چون من
چکیده‌ی عسل و عیش نی‌شکر است
.
.
سید علی صالحی
بازسرایی عاشقانه‌های ابونواس اهوازی

شنبه ۴ مرداد ۱۳۹۳ ه‍.ش.

این ترویج مداراست

در محیط دانشجویى، رقابت گفتمانی  چیز خوبى است، درصورتى‌‌که با تحمل مخالف  همراه باشد. از وجود مخالف نه باید انسان تعجب بکند، نه باید انسان خشمگین بشود، نه باید انسان بیمناک بشود؛ هیچ‌‌کدام از این سه حالت در قبال مخالف، قابل قبول نیست.
اگر انسان از داشتن مخالف تعجب بکند، معناى آن این است که نسبت به خودش خیلى خوشبین است؛ تعجب می‌کند که کسى با او مخالف باشد. تعجب ندارد! خب، هر انسانى، هر فکرى، هر جهتى و جهت‌‌گیرى و جریانى، یک عده مخالف دارد، این‌‌جور هم نیست که بگوییم آن مخالفها خطا میکنند؛ نه، نقاط ضعفى وجود دارد و آن نقاط ضعف موجب میشود یک عده‌‌اى مخالفت بکنند.
همچنان‌‌که نباید خشم ما را برانگیزد و عصبانى بشویم که چرا با ما مخالفند؛ نه، مخالفت قابل فهم است، قابل قبول است.
وحشت هم نباید بکنیم؛ وحشت کردن از وجود مخالف، نشان‌‌دهنده‌‌ى این است که انسان به استحکام موضع خودش خاطرجمع نیست و اطمینان ندارد؛ نه، منطقى داریم، پایه‌‌هاى این منطق را محکم میکنیم، مستحکم میکنیم، وارد میدان رقابت گفتمانى میشویم، و بحث میکنیم؛ روحیه‌‌ى دانشجو باید چنین چیزى باشد.
.
آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار با دانشجوبان (+)
..
.
.
فارغ از این که چه کسی و در چه جایگاهی چنین توصیه‌ای کرده باشد، آنچه گفته شده اخلاقی و عقلانی است و چه بسا قابل تعمیم به فضای گفتمان‌های رایج و ساری در شبکه‌های اجتماعی نیز .
این به راستی ترویج مداراست؛ آنچه که باید باشد، آنچه که از درون آن حق و آرامش می‌توان جست .
کاملا واضح است تا چنین رویه‌ای مثلا بر صدا و سیما (به عنوان فراگیرترین رسانه مملکت و جایی برای گفتمان همه ملت) حاکم شود و حلقه خفه و بسته کارشناسان و طرفهای مصاحبه و اظهار نظر، به روی بسیاری باز شود، راهی بس طولانی در پیش داریم (حتی به باور من – متاسفانه – این توصیه به زودی حتی برای دانشگاه‌ها هم فراموش خواهد شد)، لیکن توصیه به این که از  وجود مخالف نه تعجب کنیم، نه خشمگین و نه بیمناک، توصیه‌ای است فراسازمانی، فراجناحی، فرا باندی و در یک کلام: توصیه‌ای است اخلاقی و برای تقویت بنیان مدارا.

کسانی که دغدغه مدارا دارند باید این توصیه را بشنوند، به آن عمل و مدام تکرارش کنند.
.
.

جمعه ۳ مرداد ۱۳۹۳ ه‍.ش.

رسانه‌ای معکوس



اول: تا همین چند دقیقه قبل -  شبکه یک؛ برنامه "امشب". گفتگو با حجت‌الاسلام شهاب مرادی (رییس منصوب قالیباف برای سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران)
دوم: همزمان شبکه چهار، برنامه "راز".  گفتگو با وحید جلیلی (برادر سعید جلیلی)
سئوال: مردان فرهنگی "پیروز انتخابات سال قبل" (موسوم به حسن روحانی) کجا هستند؟
خیلی جالب: وحید جلیلی داشت میگفت فاصله بین مردم و رسانه‌ها و تناظر معکوس رسانه‌ها و مردم در کشورهای اسلامی، خیلی ضربه زده. به کی؟ یعنی فهمیده کجا داشت این حرف‌ها را می‌زد؟ اینان مردم ایران را با چه کسانی اشتباه گرفته‌اند؟!
.
نتیجه‌گیری: صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، رسانه ملی نیست.
.
کامنتها در پلاس (+)

پنجشنبه ۲ مرداد ۱۳۹۳ ه‍.ش.

168

بروی پیش حکیم‌باشی؛ بگویی چشمهایم سیاهی و سرم گیج می‌رود، این خون‌خانه‌ی پشت قفس سینه، تندتر می‌زند، دستم سِر می‌شود، پایم هر از چندی می‌لنگد، گوشم خوب نمی‌شنود، گاهی اصلا نمی‌شنود. لب‌هایم به باز شدن نمی‌آید .... بعد بگوید: خب؛ بعد؟ بعد بی‌تردید و فوری بگویی: «آخر کسی "غایب" است گاهی.» بعد حکیم‌باشی بخندد، بگوید: اشتباه آمده‌ای آقا جان ... بعد فکر کنی پیش خودت که «می‌دانستم. همیشه می‌دانستم»؛ اما دیر. اما نابهنگام.
.
هاذر، حازر، حاذر، حازر، حاظر، هاظر ... اصلا مهم است چطوری نوشته شود که؛ مهم است که "حاضر" باشی؛ حالم خوب می‌شود.

سه‌شنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۳ ه‍.ش.

167

خیلی که خسته می‌شوم، خیلی که غرق می‌شوم توی این روزمرگی‌های مرگ و ملال‌آور، حالا که شانه‌های تو دور است، سرم را تکیه می‌دهم به یاد شانه‌های تو. و بعد انگار که دنیا تازه می‌شود، «من» تازه می‌شود. تخدیر غریبی است امّا؛ نه؟ نمی‌دانم. غصه‌ام می‌گیرد که نکند در دل این ویرانی‌های آغشته به روزها و شب‌های گذران، ویران شده باشم در بی‌خبری و فاصله‌های سخت ...
.
خوب قریب! نامه‌های تو را مشتاقانه می‌خوانم (نمی‌دانم "مشتاقانه" چقدر کلمه کاملی می‌تواند که باشد)؛ همه حجم روی کلمات را که دستان تو در آن لغزیده، لمس می‌کنم؛ تو خود بخوان که با کلمات تراویده از دل پاک تو چطور بال پرواز می‌گیرم ... بعد منتظر نامه بعد می‌مانم. این می‌شود نور توی رگ‌های من.
.
.


کاریکاتور - کارتون / 176


Kambiz Derambakhsh - Iran

دوشنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۳ ه‍.ش.

غزه


لعنت به همه توجیهاتی که رنجی چنین را بر مردمان مباح می‌کند
لعنت به همه واجبات، به همه نظامات ِ مستقر و مستکبر، که برای حفظ و ادای آنها، باید بی‌گناهان تاوانی چنین سنگین بدهند
لعنت به اسراییل و همه آنهایی که به اسراییل پشت گرمی می‌دهند برای کشتار
لعنت به همه کسانی که برای فرار از سختی‌های صلح، همیشه به جنگ پناه می‌برند
...
و درود بر رسانه‌ها که غم مردم بی‌گناه غزه را تکثیر می‌کنند تا شاید غمخواری باشد.

 .
.

عکس سیاه و سفید - 176


Michael Trahman